ย้อนกลับไป เมื่อวันเสาร์ ดูเอเอฟจ้ะ
ยอมไม่ไปดูพี่เภา และไม่ไปดูบอดี้งานยามาฮ่าเลยนะเว้ย
(จริงๆคือแม่ไม่ให้ไป เหอๆ) ก็นั่งดูน้องอ๊อฟที่บ้าน
อ๊อฟน่ารักกระจาย เพลงขอเป็นพระเอกฯ เป็นแบบ
ไม่ไหวแล้วววววววว ม่ายต้องขอ มาเลยหนู
ให้ว่องๆๆๆ น่ารักแสดดดดดดดดดดดดดด
ดีใจกะอ๊อฟด้วยนะจ้ะ ที่ได้รางวัลที่ 1
พัดชาก็ใช่ย่อยนะ ขอให้ประสบความสำเร็จน่อ
วันอาทิตย์ ไปดูคอนบิ๊กบอดี้
ก่อนเข้ายังเม้าส์เรื่องเอเอฟไม่เลิก ติดจริงๆแฮะเรา
ก่อนประตูเปิดก็บ้ามาก วิ่งไปวิ่งมา ดูโน่นดูนี่
แล้วก็ได้เสื้อมาตัวนึง สีเขียว แนวและน่ารัก
ใส่วันไหน เพื่อนเป็นลมกันเป็นแถบๆแน่เลย
เพราะมันเป็นตาราง ตาลายแหงๆ
ประตูเปิด ด่าสุภาพบุรุษ(เหรอ???) ไปหลายคน
โมโหว่ะ กุรอมาตั้งแต่ 11 โมง เมิงเป็นใคร หน้าไหนว๊ะ??
มาแทรกๆๆๆ เบียดๆๆๆๆ แล้วก็แซงไป
เป็นผู้ชายแท้ๆ มาทีหลังแท้ๆ ถ้ากุไม่แหกปากระเบิดอารมณ์ตอนนั้น
ถามจริงเหอะ จะหยุดม๊ะ ไม่หรอกว่ะ คนเรา มันแบบนี้แหละ แย่!!
เข้าไปดู หายรมณ์เสียหน่อยนึง
พอคอนเริ่มหายอารมณ์เสียทันที ว่ะฮ่าๆๆ
เต้นกระจุยกระจาย พี่หมูแจกปิ๊กเหมือนให้อาหารปลา -*-
แต่ขอโทด มันไม่ลงมืออิส้มเล๊ยย เล็งแทบตาย
พี่โอ๊คเห็นด้วย แล้วก็ ยิ้มๆๆ กรี๊ดดดดดดดดดด
พี่ตูนก็เห็น พยักหน้านิดนึง พี่ปิ๊ดมองมา แต่... ไม่มีสัญญาณกลับ 55
พี่ยอดเหรอ?? อยู่อีกฝั่ง พอมาฝั่งนี้ ผมก็บังหน้าอ่ะนะ มองไม่เห็นกัน ซะงั้น
คอนจบ กลับบ้าน หัวถึงหมอน สลบบบบบบบ
ตื่นเช้ามา แทบจะคลานมาเปิดคอม เหนื่อยสุดตรีนนน
เจอพี่เจออน จริงๆนัดเจอหลังคอนเสิด แต่แบตกรุหมดไง
เลยง๊องแง๊งไปว่าอยากเจอหง่ะ เลยนัดกันที่เซ็นลาด
ไปหม่ำๆ เซเว่นเซ่นกัน ไปถึงเจอกันก็หม่ำๆข้าว แล้วก็ไปหม่ำติม
ตอนหม่ำติมเพื่อนโทรมาบอกว่างานไฟนอลหาย
กุก้อเป็นแบบ จิตตก และวีนแตก ขั้นรุนแรง เพราะกุส่งไปแล้ว
กุก้อเลยรีบไปมหาลัย ด้วยความรมณ์เสียสุดๆ
พี่เจแยกไปตึกฟอร์จูน ส้มจังถึงเพชรบุรี ยังไม่ได้เดินเข้าไปในมหาลัย
เพื่อนโทรมาบอกว่า เจอแล้ว "................"
เอา 26 บาทของกุคืนมา -*- อาจารย์ก็นะ ไม่หาให้ดีก่อน
ส่งก่อนกำหนด แต่กลับโดนด่าว่าไม่ส่งงาน เซ็งว่ะ เสียฟีลเลย
เลยไปฟอร์จูน หาพี่เจต่อ เดินไปเม้าส์ไป
แล้วก็เอาเชสเตอร์เป็นที่พักใจ และพุง (หิว)
นั่งเม้าส์ๆกันไป ปลอบกันไปปลอบกันมา อย่าเศร้าไปเลยพี่เจ
สักวันมันจะมีคนที่ใช่มาให้เรารักแน่ๆน่ะ ตอนนี้ก็ ทำจัยกันไป -*-
เม้าส์เพลินล่อไป 1 ทุ่ม ชิ่งกลับบ้านก่อน กะมาดูซีเครสAF
ดันไม่มี นี่กุติดAFขนาดนี้เลยหรือ รายการจบ แต่กุยังนั่งเพ้อถึงอ๊อฟอยู่ -*-
อืม ซีเครสมันมาวันพุธ ก็นะ รอดู กัน โฮะๆๆ คิดถึงกระรอกมากมาย
วันนี้จากการที่ได้คุยกับพี่เจ ก็รู้ว่าที่เราเศร้าเรื่องพี่โจ๊ก
มันนิดเดียวเองถ้าเทียบกับพี่เค้า แล้วตอนกลับบ้านที่นั่งรถกลับคนเดียว
ถามว่า ตอนนี้ ลืมได้ยังตัดใจได้หรือยัง มันก็ได้ในระดับหนึ่ง
แต่ถ้านั่งอยุ่คนเดียว ก็คงตอบว่า ยังไม่ได้... น่ะนะ อืม...
+คิดถึงว่ะสอบเสร็จก็เมาซะงั้น เพลาๆหน่อยนะเพ่ ....
